Een stukje schrijven …erg leuk maar niet echt makkelijk. Ik ben niet zo’n schrijver. Gelukkig is de opdracht helder: beschrijf eens hoe een willekeurige werkdag er voor jou uitziet. Daar gaat ie dan. Een willekeurige dag is voor dit artikel de donderdag geworden.

 Op donderdag werk ik als ervaringsdeskundige docent op het ROC aan de tweede jaar aanstormende ervaringsdeskundigen. Althans, ik doe daar verwoede en dappere pogingen toe. Op deze dag moet ik mijn ritme van half 8 opstaan, doorbreken met een uur vroeger. Niet echt gunstig maar het zij zo. Ik word om 9.00 uur op het leerling overleg verwacht. Aangezien ik een stukje moet rijden ga ik het gevecht met mijn wekker aan. Eenmaal in de auto knal ik de muziek goed hard aan. Dat heb ik altijd even nodig. Voorbereiding noem ik het maar.

 Enigszins ontheemd sluit ik bij het overleg aan. Dit zorgt steeds voor vreemde blikken (Bijzondere wezens: die ervaringsdeskundigen). Ik probeer de taal van de docenten te doorklieven en vertaalslagen te maken. (Bijzondere wezens: die docenten). Soms is er verwarring rondom mijn rol en taken maar steeds komen we er wel uit. Uiteindelijk ga ik mijn les voorbereiden. Vandaag wil ik het over de naam Ervaringsdeskundige hebben. Dekt deze de lading of zijn we toe aan meer verduidelijking richting diverse rollen. De aanstormende talenten duiken onmiddellijk op de materie wat enige chaos met zich meebrengt. Het is een verhitte en nuttige discussie waarin ik meer als scheidsrechter tussen de dialogen manoeuvreer. Van het ene thema duiken we vervolgens in het andere.

 De tijd vliegt als er op een wellicht moment een roker roept: “Zeg, moeten we niet eens roken?” Met een verhit hoofd kijk ik op mijn horloge. Jemig, helemaal de tijd vergeten. Natuurlijk moet er gerookt worden. Buiten komen we tot rust. “Hoe laat gaan we weer beginnen?” vraagt een student. Waarop ik reageer: “ik weet niet wanneer jij wilt beginnen maar ik ga maar eens naar huis. Tijd is tijd.” Iedereen mompelt iets en ik storm naar mijn auto. De muziek wederom hard aan.  Tevreden over de les. Ik wil net een gecalculeerde berekening maken hoe laat men mij thuis kan verwachten als ik de klok in het vizier krijg: Ik zit een uur te vroeg in de auto! Jemig, zou dit een reguliere docent ook wel eens overkomen? Bijzondere mensen die ervaringsdeskundige docenten. Maar de studenten…..die lijken allemaal op elkaar: Jippie, een uur eerder vrij!! Maar: we hebben wel heel hard gewerkt.